ميان پزشكان انگل ، بيش از همه آن دسته خطرناكند كه سلسله نسبت خود را هم بيك طبيب معروفى مىرسانند ، بعضى از مردم به بيمارى ( دخالت در كارهائى كه نمىدانند ) مبتلا هستند اين بيمارى در ميان طبقات مردم توسعه زيادى دارد ، وقتىكه مردى مىبيند عده‌اى درباره موضوعى سخن مىگويند خود را داخل بيان آنها كرده ، نظر هم مىدهد و خود را متخصص آن كار معرفى مىكند ، با اينكه خودش هم مىداند ، كوچكترين سررشته‌اى از آن كار ندارد براى او ندانستن مهم نيست ، چون او به مرض اين كار مبتلا شده نمىتواند ساكت بماند يا اينكه عده‌اى درباره يك شخص مريضى حرف مىزنند ، و راجع به طولانى شدن مرض او و پزشك معالجش سخن مىگويند ، فورا ، اين قبيل اشخاص ، در اين‌باره دخالت كرده حتى درباره بيمارى آن شخص بدون اينكه او را ببيند و معاينه كند نظر مىدهد و خانواده مريض را براى استعمال فلان علفيات ، يا ادويه توصيه مىكند و مىگويد من اين علفها و ادويه را براى يكى از فاميلم كه مريض بود استعمال كردم و او خوب شد ، و خانواده آن مريض هم يا در اثر جهالت و يا در اثر نداشتن صبر و حوصله ، بدستور آن پزشك‌نما عمل مىكنند پس از گذشتن چندين ساعت از استعمال آن دوا بعوض اينكه بيمار شفا يابد مىميرد ، در اين موارد جاهلانه چه كسانى مسئول مرگ اين بيمار هستند ؟ آيا آن شخص پزشك‌نما يا كسانى كه بسخنان او اعتماد و عمل كردند ؟ اما دسته دوم ، كسانى هستند كه درباره فراگيرى اين علم زحمت نكشيده‌اند و آنها را از پدرانشان ارث برده‌اند ، چون پدرشان و جدشان پزشك بوده پس خود آنها هم پزشك هستند خطر اين دسته بيشتر از آن دسته اولى مىباشد ، كه واجب است تا با اين قبيل اشخاص مبارزه شود ، زيرا آنها با كمال پرروئى با جان مردم بازى مىكنند ، بنابراين پزشكان واقعى موظف هستند كه اين قبيل اشخاص را بمردم معرفى كنند